دختر آسمان

یاد

 دخترکی روستایی        با دستانی پینه بسته چشمانش خیره به آسمان

 پدرش جنگجویی بود  دیروز        و جان فشانده امروز    رو به آسمان

 

دهکی در کنار تپه ای    آنسوتر  دشتی وسیع       زیر چتر آسمان

کنارکش جاده ای بود با فراز و نشیب             در زیر دید آسمان

 گلهای باغچه را می کند و می گذاشت در سبد     با نیم نگاهی به آسمان

 پوشیده می کرد پینه های جامه اش            قبل باران از آسمان

می برد شاخه های گل رز   گل یاس          گل به رنگ آسمان

 گلها در سبد   در دستان دخترک       می رفت و می دید    افقی در آسمان

تا که رسید کنار جاده ای   می آمدند ماشینهای کوچک و بزرگ          از زیر برجک آسمان

به کنار سفره خانه ای می ایستادند       مسافران          با دیدی به آسمان

یکی می خورد      یکی می برد     یکی هم تماشا می کرد    رو به آسمان

دخترک  گل در سبد    راه میرفت           و سر به آسمان

تا یکی گیرد  و     سفره ای باشد          از آسمان

می آمدند  و می رفتند  و باز می ستاندند       بی رنگ آسمان

پژمرده کرد      گرد و خاک جاده ها                گلهای دختر آسمان  

پیش از گل   دخترک پژمرده گشت          در زیر آسمان

دیدگانش با قطره های اشک            روی کرده بود سوی آسمان

دستانش به نیاز      به درگاه بی نیاز    دراز سوی آسمان

با دلی شکسته       و دستانی رسته         اما دل به آسمان

به گفتا       ای دادار          ای خدای زمین و آسمان

بیاور نور و روزی          و عشق و دوستی        از آسمان

مردمان بها ندادند در زمین برایم             بده از آسمان

خدایا کی آید     صاحب دو کمان        از آسمان

با رنگین کمان  هفت رنگ زیبا       در آسمان