با یاد او که به یاد ماست
در جستجوی روشنایی به کرانه های دور نظر کردم و ساعت ها و روزها گذشت تا از پس ابرها و غبارها , افقی روشن را در دوردست ها دیدم . به دنبالش رفتم اما گامهایم توان نداشت ,دستهایم را بسویش دراز کردم, اما بازوانم سست گشته بود و فقط توانستم خیره گردم و دردل آرزوی دیدارش را نمایم . به لبهایم گفتم تا میتوانی سوز و احساس دل را بیرون بیاور و جاری ساز, شاید , با دعاهایم به او نزدیکتر گردم و خدایم یاریم کند که در انتظار آمدنش صبور و شکیبا گردم. و در رویاهایم برای رسیدن به او ,رنگین کمان را دیدم. با خود گفتم پش از بارش زیبا از آسمان, و درخشش خورشید, نور راستین را خواهم دید , و بر همین آرزو صبر کردم تا کمان دار آشنای سرزمینم را یافتم .همان که با نشان کمان و در ماه خورشید و شیر می آید.آمدنش پایان سختی ها خواهد بود , و با آوای دلنواز درستی و راستی اش نوید نزدیک شدن به نور را میدهد. آری برای رسیدنم به نور والا , یکیتای قهرمان بنیانگذار رزمگاه کمان را یافتم.
هم او که زیبا ترین لبخند خداست
و افتخار قوم آریاست
اما دیدن روی زیبایش نیز کوتا بود و توان ما در زمان اندک نمودار شد , و از آن پس دیگر واقعیتی بود که به رویا مبدل گشت.
آنگاه که او را میدیدیم درد و غم فراموش , و امید وار به آینده میشدیم و اندیشه هایمان پر بار , و در چهره ها عشق و امید جاری میگشت .
او آمده بود تا چهره جوانان را به سمت چهره راستین شان سوق دهد.
آمده بود تا از خروش رودهای زلال ادب و هنر و فرهنگ پاکمان بخواند و بگوید.
آمده بود تا از سرود جنگلهای سبز و انبوه حماسه ها و رازهای نهفته سرزمین آبا و اجدادی ام بگوید.
او آمده بود تا از دریای خروشان حماسه ها و رزم های جانانه شیر زنان و دلاور مردان این خاک پر گهر بگوید.
آری با قدرت و صلابت آمد و توان بی مقدار را به توانایی عجین با دانایی رساند.
با محبت و دقت آمد و یارای یار بودن را آموخت.
با عشق و حکمت آمد تا حقیقت حکمت را در قدرت با محبت بیامیزد.
با امید به سرافرازی آمد تا پیروزی یاران مسیر آزادی را نوید دهد.
او به همه بهترینها را آموخت.
از خود گذشت , اما تا می توانست پاکی و نیکی را آموخت.
او آمده و .............
و اینک دوباره می آید , در زمانی کوتاه و نزدیک .
یکیتا خواهد آمد و رزمگاه کمان را دوباره خواهد آراست .
و این یاران و همراهانش هستند که .......................
